مقدمه: ضاربان محیط‌بانان باید به اشد مجازات برسند تا هم مردم احساس امنیت کنند و هم کارمندانی که شب و روز برای حفظ منابع طبیعی تلاش می‌کنند دلگرم شوند. برخورد باید جدی باشد.

خطبه اول: آیت الله نورمفیدی در ادامه سلسله گفتار خود از نهج البلاغه بخش دیگری از خطبه 182 امیرالمومنین (ع) را قرائت کرد و درباره آن سخن گفت:

وَ أَنْتُمْ بَنُو سَبِيلٍ عَلَى سَفَرٍ مِنْ دَارٍ لَيْسَتْ بِدَارِكُمْ، وَ قَدْ أُوذِنْتُمْ مِنْهَا بِالارْتِحَالِ وَ أُمِرْتُمْ فِيهَا بِالزَّادِ. وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَیْسَ لِهَذَا الْجِلْدِ الرَّقِیقِ صَبْرٌ عَلَى النَّارِ، فَارْحَمُوا نُفُوسَکُمْ؛ فَإِنَّکُمْ قَدْ جَرَّبْتُمُوهَا فِی مَصَائِبِ الدُّنْیَا، أَفَرَأَیْتُمْ جَزَعَ أَحَدِکُمْ مِنَ الشَّوْکَةِ تُصِیبُهُ وَ الْعَثْرَةِ تُدْمِیهِ وَ الرَّمْضَاءِ تُحْرِقُهُ:

و همچون رهروانى در حال کوچ کردن از خانه اى هستيد که خانه شما نيست، فرمان کوچ به شما داده شده و دستور تهيّه زاد و توشه (از اين سرا) را نيز به شما داده اند. آگاه باشید این پوست نازک تن، طاقت آتش دوزخ را ندارد، پس به خود رحم کنید، شما مصیبت هاى دنیا را آزمودید، آیا ناراحتى یکى از افراد خود را بر اثر خارى که در بدنش فرو رفته، یا در زمین خوردن پایش مجروح شده، یا ریگ هاى داغ بیابان او را رنج داده، دیده اید که تحمّل آن مشکل است.

بعضی از شارحان نهج‌البلاغه به نکته‌ای اشاره کرده‌اند که امیرالمومنین در چند موضوع بسیار سخن گفته است؛ مبداء و معاد، قیامت و توحید و خداشناسی و دنیا و آخرت که در خطبه‌ها متعدد درباره آنان سخن گفته و هیچ‌کدام از آنها تکراری نیست. همه فرمایشاتش نو است و تکراری نیست. این مسئله خیلی قابل‌تأمل است.

شما مسافرانی هستید در این دنیا که دارید از خانه‌ای سفر می‌کنید که خانه شما نیست. در خانه‌ای زندگی می‌کنید که خانه شما نیست و در همان حال در حال سفرید و به شما هم اعلام شده است که باید کوچ کنید و به شما دستور داده‌اند که برای خودتان از اینجا زاد و توش بردارید. این پوست بدنتان خیلی نرم است و شما می‌دانید که تحمل آتش را ندارد و حتی توان انسان را می‌گیرد. روی جزئیات مسئله ما را توجه می‌دهد و متنبه می‌کند. به خودتان رحم کنید این پوست تاب و تحمل آتش را ندارد. حضرت در دعای کمیل هم با کلماتی دیگر به آن اشاره کرده است:

وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفى عَنْ قَليلٍ مِنْ بَلاَّءِ الدُّنْيا وَ عُقُوباتِها: خدایا تو می‌دانی که من تاب و تحمل مشکلات و عقوبات این دنیا را ندارم.

هر چیز کوچکی که برایم پیش می‌آید تاب و تحمل را از من می‌گیرد و کیف لی ببلاء الآخره؛ در حالی که مشکلات دنیا کوتاه است و رفع می‌شود، اما در عین حال تحمل ندارم. خدایا چگونه می‌توانم گرفتاری و بلای آخرت را تحمل کنم؟ در حای‌که آن ناشی از غضب توست. خدایا تو می‌دانی که من خیلی ضعیفم؛ قَدْ جَرَّبْتُمُوهَا فِی مَصَائِبِ الدُّنْیَا؛ مشکلات دنیا را تجربه کردیم.

 أَفَرَأَیْتُمْ جَزَعَ أَحَدِکُمْ مِنَ الشَّوْکَةِ تُصِیبُهُ؛ وقتی خاری در پایم می‌رود دیگر نمی‌توانم راه بروم. وَ الْعَثْرَةِ تُدْمِیهِ؛ وقتی راه می‌رود می‌خورد زمین خون از دماغش راه می‌افتد. وَ الرَّمْضَاءِ تُحْرِقُهُ؛ گرمی هوا آتشش می‌زند فَکَیْفَ إِذَا کَانَ بَیْنَ طَابَقَیْنِ مِنْ نَارٍ ضَجِیعَ حَجَرٍ وَ قَرِینَ شَیْطَانٍ؟: پس چگونه مى شود تحمّل کرد که در میان دو طبقه آتش، در کنار سنگ هاى گداخته، همنشین شیطان باشید. آیا مى دانید وقتى که مالک دوزخ بر آتش غضب کند، شعله‌ها بر روى هم مى‌غلتند و یکدیگر را مى‌کوبند و آنگاه که بر آتش بانگ زند میان درهاى جهنّم به هر طرف زبانه مى‌کشد.

چگونه می‌توان تحمل کرد. اینها ترسیمی است که در مورد هم دنیا و هم آخرت می‌کند. و می‌فرماید به خودتان رحم کنید. زاد و توشه بردارید و بهترین زاد و توشه تقواست.

انشاء الله این کلمات نورانی امیرالمومنین و قرآن به دلمان بنشیند و دل‌هامان به نور معرفت و ایمان روشن شود. اگر دلمان روشن شود، قبرمان هم روشن می‌شود و عاقبت به‌خیر می‌شویم.

خطبه دوم: آیت الله نورمفیدی در خطبه دوم گفت: در آستانه اربعین سید الشهدا (ع) هستیم. چند سالی است که مراسم اربعین و راهپیمایی در خود کربلا یک رسم و سنت قدیمی است و جدید نیست اما با کیفیتی که در این سال‌ها انجام می‌گیرد در کل دنیا بی‌نظیر است. در دنیا راهپیمایی‌هایی در دنیا اتفاق افتاده است، لیکن آنچه در کربلا اتفاق می‌افتد از نظر کمیت و کیفیت بی‌نظیر است. برای یک‌روز این همه جمعیت بی‌سابقه است از همه کشورهای اسلامی شرکت می‌کنند و کمیت بالایی است و مهم‌تر از همه کیفیت است. در جریان اربعین یک اهداف انسانی است و از آن قشر خاصی نیست. چرا اربعین به زیارت می‌روند و چرا سیدالشهدا به شهادت رسید؟ همه ما می‌دانیم که برای دفاع از ارزش‌های الهی به‌پا خواست. دید که آنچه پیامبر آوردذه است دارد عوض می‌شود. برای رفع ظلم از بشریت به‌پا خواست. قیام امام حسین (ع) برای همه انسان‌ها بوده است. چنین اهدافی را در دنیا اصلاً پیدا نمی‌کنید. در چین یک راهپیمایی اتفاق افتاد، جمعیت 130 هزار نفر بود و برای رهایی از فشارهای امپراتور چین بود و 100 هزار نفر هم از پا افتادند و 30 هزار نفر نجات پیدا کردند، آن هم حرکت مهمی بود. اما هدف امام حسین (ع) برتر از اینها بوده است. دفاع از ارزش‌های الهی و دفاع از مردم بوده است. در هیچ کجای تاریخ پیدا نمی‌شود. زائران عارف سیدالشهدا هم نمی‌توانند جدای از این هدف‌ها باشند. عاشق امام حسین باید عاشق مردم و اسلام و اهداف سیدالشهدا باشد. این راهپیمایی می‌تواند خیلی منشاء اثر باشد در دنیا. از کلام بعضی‌ها تعجب می‌کنم که می‌گویند این راهپیمایی برای چیست؟! موکب‌هایی که می‌روند خیلی مواظب باشند، یکی از خطرات، تفرقه است، خاطرخواه امام حسین (ع) باید توجه داشته باشد که یک تفرقه مذهبی، تفرقه قومی، همه‌چیز را از بین خواهد برد و منحرف خواهد شد. آنجا باید فقط صبغه حسینی باشد، نه فرقه‌ای و جناحی و عراقی و ایرانی. آنجا از همه جا شرکت می‌کنند. به موکب‌ها سفارش می‌کنم؛ همه زائر سیدالشهدا هستند از همه به احترام پذیرایی کنید. یک‌عده به نام دوست می‌آیند آن کارها را می‌کنند و به اصل هدف ضربه می‌زنند. بعضی از کارها واجب نیست و برخی فتوای حرمت هم داده‌اند و آن وقت عده‌ای بیایند تحت عشق امام حسین (ع) کارهای دیگری انجام دهند. عشق به امام حسین (ع) آری اما بعضی از کارها، نه! کاری نکنیم که شخصیت امام حسین لطمه بخورد بگویند اینان طرفداران امام حسین‌اند. در دنیا هم خیلی اجتماعات است که اهدافشان خیلی هم بزرگ نیست، به این اجتماع اربعین انتقاد نکنید که بسیار اهداف بلندی دارد.

نکته بعدی سند پیشرفت کشور در افق 50 ساله است که بسیار مهم است. کور خوانده‌اند آنها که فکر می‌کنند دیگر کار جمهوری اسلامی تمام است. مقام معظم اسلامی 7 سال است که با عده‌ای از دانشمندان و متفکران حوزوی و دانشگاهی نشسته‌اند سند توسعه کشور را بر مبنای ایرانی و اسلامی تدوین کردند و 50 سال آینده را دیده‌اند. و از همه اندیشمندان و متفکران هم تقاضا کرده‌اند که هر که نظری دارد بررسی کند و ابراز کند تا نظرات جمع‌آوری شود و این سند اصلاح و تکمیل شود. غرب انسان را چگونه می‌بیند و ما انسان را چگونه می‌بینیم، یکی از اساس‌های این سند است.

همه شنیدید که چند روز قبل در استان ما چه اتفاقی افتاد. این محیط‌بانانی که شب و روز برای حفظ منابع طبیعی و حیات وحش تلاش می‌کنند، عده‌ای از خدا بی‌خبر با این محیط بانان مظلوم درگیر می‌شوند و یکی از آنان به‌نام تاج‌محمد باش‌قره را شهید می‌کنند و سه محیط‌بان دیگر مجروح می‌شوند. البته این خوش‌حالی را در شما ایجاد کنم که این ضاربین شناسایی شدند. چرا اجازه نمی‌دهند این محیط‌بانان مسلح شوند تا بتوانند از خود دفاع کنند. باید به اشد مجازات برسند تا هم مردم احساس امنیت کنند و هم کارمندانی که شب و روز برای حفظ منابع طبیعی تلاش می‌کنند دلگرم شوند. برخورد باید جدی باشد. مجلس هم باید قوانینی تصویب کند که محیط‌بانان بتوانند در مواقع خطر از خود دفاع کنند.

نکته بعدی، این 14 نفری است که در قسمت‌های شرق در میرجاوه توسط اشرار ربوده شدند. دزدی انسان نشانه ضعف است نه قدرت. سربازان و نظامیان در پاسگاه را ریختید و گرفتید مردانگی نیست، این ذلت است. اینها را بردند به پاکستان و جمهوری اسلامی وارد مذاکره شدند تا برگردانده شوند و اشرار هم تحویل داده شوند.

انشاء الله خداوند توفیق سالم زندگی کردن را به همه ما عنایت فرماید، عاقبت همه ما را ختم به خیر بفرماید و انشاء الله در برزخ و قیامت ما را از همنشینان رسول خودش قرار دهد.

آیت الله نورمفیدی، در پایان، خود و دیگران را به رعایت تقوای الهی دعوت کردند.