زمانی محصول اول این استان و زبانزد کشور « پنبه »بود که حدود 200 هزار هكتار این محصول استراتژیک كشت می شد و الان به 12 هزار هکتار رسیده است.

من به مسائل فنی و تحقیقاتی محصول پنبه کار ندارم اما باید تحلیل کنیم چرا پنبه ما به این روز افتاده است و کشاورزان ما به محصولات دیگر رو آورده اند.

باید علت ها را دریابیم و موانع و اشکالات را رفع کنیم  وبصورت میدانی دست در دست هم  برای رشد و توسعه محصول پنبه وارد عمل شویم.(اگر لازم باشد بنده هم دریغ ندارم و بصورت جدی پیگیر خواهم بود.)

 پر زحمت بودن محصول پنبه و در عین حال پایین بودن قیمت آن از دلایل عدم کشت پنیه در استان شده است.

ریزش برف و باران مثل گذشته نیست واستان ما هم با همه سرسبزی اش در بحران آب قرار دارد، از زیرزمین آب را بیرون می‌کشیم و بی رویه مصرف می کنیم که این امر منجر به افت شدید زمین های زراعی ما هم شده است.

اگر همانند کشورهای توسعه یافته به مسئله کشاورزی ریشه ای و عمیق نگاه کنیم و دنبال علت ها باشیم شاهد پیشرفت و توسعه در   کشاورزی خواهیم بود.

مرکز تحقیقات مسائل فنی را در زمینه پنبه به کشاورز می رساند اما مشکلات کشاورزان در زمینه عدم کشت پنبه باید بصورت ریشه ای  بررسی شود و با کمک دولت و مجلس شورای اسلامی رفع شود.

مرکز تحقیقات باید به کشاورز برساند و تبلیغ کند که این موسسه در مزارع الگویی توانسته از یک هکتار بیش از 5 تن پنبه برداشت کند و راه و روش این موفقیت را به کشاورز آموزش دهد.

نشسستن دراداره کارایی ندارد ، باید با کشاورز ارتباط تنگاتنگ داشته باشید و با همدلی ،هم افزایی ،عشق و علاقه و عزم راسخ در راستای احیای پنبه دراین استان قدم بردارید.